De Beuk Erin 1
Bram Vermeulen
- Letras
- Videos
- Corrigir
En als ik niet meer huil als ik de nevel zie boven
de stille velden
Hoe de zon zijn stralen breekt uit gaten in de
lucht
Hoe vogels strepen trekken in hun vlucht
Als ik daarvan niet meer huil, wil ik dan nog wel
bestaan?
En als ik niet meer beef als ik jouw lichaam zie,
de snelheid van je lach
Hoe één beweging van je hoofd je gemoed verraad
Hoe ieder ongesproken woord mij hier verloren
achterlaat
Als ik daarvan niet meer beef, ach, wil ik dan nog
wel bestaan?
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
En als ik niet meer vecht, als ik het strijden
zie, de logica van het bestaan,
Hoe mensen in het overleven automatisch verder
gaan
Het dodelijk geweld van geld trek ik mij niet meer
aan.
Als ik daartegen niet meer vecht, waarom zou ik
dan nog bestaan?
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Ik meet alles wat ik zie aan wat ik eerder zag,
zodat ik nooit iets anders denk dan wat ik al
dacht.
Zo gaat alles keurig net zoals ik had verwacht.
Alles veilig en bekend, nooit is er meer iets
onverwacht.
Alles past, niets is te groot.
Ik hoef niet eens te overleven want ik ben al
dood.
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Alle uitgesleten paden in mijn hoofd moeten met de
sloper mee.
Ik wil nu en alles anders, ik wil nooit meer als
ik deed.
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
de stille velden
Hoe de zon zijn stralen breekt uit gaten in de
lucht
Hoe vogels strepen trekken in hun vlucht
Als ik daarvan niet meer huil, wil ik dan nog wel
bestaan?
En als ik niet meer beef als ik jouw lichaam zie,
de snelheid van je lach
Hoe één beweging van je hoofd je gemoed verraad
Hoe ieder ongesproken woord mij hier verloren
achterlaat
Als ik daarvan niet meer beef, ach, wil ik dan nog
wel bestaan?
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
En als ik niet meer vecht, als ik het strijden
zie, de logica van het bestaan,
Hoe mensen in het overleven automatisch verder
gaan
Het dodelijk geweld van geld trek ik mij niet meer
aan.
Als ik daartegen niet meer vecht, waarom zou ik
dan nog bestaan?
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Ik meet alles wat ik zie aan wat ik eerder zag,
zodat ik nooit iets anders denk dan wat ik al
dacht.
Zo gaat alles keurig net zoals ik had verwacht.
Alles veilig en bekend, nooit is er meer iets
onverwacht.
Alles past, niets is te groot.
Ik hoef niet eens te overleven want ik ben al
dood.
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.
Alle uitgesleten paden in mijn hoofd moeten met de
sloper mee.
Ik wil nu en alles anders, ik wil nooit meer als
ik deed.
De beuk erin. De beuk erin.
Ik geef het toe zo heeft het allemaal geen zin.
De beuk erin. De beuk erin.
Alles moet weg en dat is pas het begin.